როგორ შევწყვიტოთ დელეგირება და დავიწყოთ სწავლება
როგორც კოლეჯის პროფესორი, რეგულარულად ვამზადებ დოქტორანტებს. ფსიქოლოგიისა და მეცნიერების უმეტეს დარგში, სტუდენტებს სწავლის დასაწყისშვე ენიშნებათ პროექტი და სწავლობენ მთავარ უნარჩვევებს შეგირდობის მოდელის მეშვეობით. ბევრი ირჩევს ისეთ პროექტებს, რომლებიც დაკავშირებულია უფრო კონკრეტულ კვლევით მიზნებთან, და საბოლოოდ სწავლობენ საკუთარი კვლევის დიზაინის შექმნას -რაც ნელი და შრომატევადი პროცესია. თითოეული ნაბიჯი, იდეის შექმნიდან და დიზაინიდან, მონაცემთა ანალიამდე და მოხსენებამდე მოითხოვს ძალიან ბევრ ზედამხედველობას. ზოგადად უფრო სწრაფი იქნებოდა ლაბორატორიის დირექტორებისთვის თანამშრომლების დაქირავება კვლევების ჩასატარებლად ან თავად ამის შესრულება
მაგრამ მაშინ ვინ მოამზადებს მეცნიერთა მომავალ თაობას?
მენეჯერებს, რომლებსაც უჭირთ დავალებების დელეგირება, შეუძლიათ ამ პროცესებიდან ისწავლონ- განსაკუთრებით მაშინ, თუ თქვენი სამუშაო დატვირტვა გადაჭარბებულია ან თქვენ გჭირდებათ ვინმე, ვინც თქვენს მოვალეობებს აითვისებს მაშინ, როცა ქალაქგარეთ იმყოფებით. დელეგირების ყველაზე რთული ნაწილი არის ნდობა იმის, რომ ისინი ამას კარგად გააკეთებენ. და მენეჯერები თავს არიდებენ საკუთარი პასუხისმგებლობების ისეთი ადამიანისთვის გადაბარებას, ვინც ვერ დააკმაყოფილებს მათ მოლოდინებს.
მაგრამ ამ აზროვნებაშიც არის პრობლემა. მენეჯერებმა უნდა შეწყვიტონ პასუხისმგებლობის გადაბარებაზე ფიქრი როგორც დელეგირებაზე- წერტილი. თუ ამას გააკეთებთ, თქვენ შეძლებთ უფრო რთული დავალებების თანამშრომლებისთვის გადაბარებას, მაშინ როცა თქვენ ამის შესასრულებლად დრო არ გაქვთ. მანამდე კი თქვენ გააგრძელებთ ყველაფრის თავად კეთებას. ეს არ არის იშვიათი ქცევა. ბოლოს და ბოლოს, თქვენ ალბათ უფრო უკეთესი ხართ თქვენი საქმის კეთებაში, ვიდრე თქვენს დაქვემდებარებაში მყოფნი, რომელთაც თქვენს პოზიციაზე ნაკლები გამოცდილება აქვთ.
ამ სტილის დელეგაციის პრობლემა ის არის, რომ ის თქვენს თანამშრომლებს წარუმატებლობისკენ უბიძგებს. მწვრთნელი არ გაუშვებს სპორტსმენს დიდ თამაშში მონაწილეობის მისაღებად თუ მას წინაწარ ინტენსიურად არ ავარჯიშებს. მენეჯერებსაც იგივე დამოკიდებულება უნდა ჰქონდეთ. როდესაც ვინმეს დაავალებთ პირველად- მომზადების გარეშე- მხოლოდ იმიტომ, რომ თქვენ ამის დრო არ გაქვთ, მათი წარმატების შანსი მცირეა. თქვენ ასევე ზრდით გუნდის მორალის შელახვის რისკებს. თანამსრომლებს შეიძლება შეექმნათ ისეთი შთაბეჭდილება, რომ მათ არ შუძლიათ რთული დავალებების შესრულება, თუ გადატვირთულნი არიან დავალებებით.